Met onze vormelingen moedig onderweg… op pelgrimstocht naar Scherpenheuvel

Geschreven door

in

Op 24 en 25 oktober zijn we met 28 vormelingen van de parochies Lille- Poederlee en Gierle met de voorbereiding gestart naar hun Vormsel. We gingen op tocht vanuit de abdij van Tongerlo waar we van onze pastoor de pelgrimszegen ontvingen. Na de eucharistie, een korte uiteenzetting en de picknick vertrokken we langs de ‘Via Monastica’ naar de abdij van Averbode. Het doel van deze pelgrimstocht was om met elkaar kennis te maken, deze jonge
mensen kennis te maken met het pelgrimeren en wat vorming aan te bieden met het(Bijbel)boek ‘Jonggelooflijk’. Tijdens het stappen praat iedereen ongedwongen met elkaar. Pelgrimeren is een goede manier om even uit je dagelijkse routine te stappen. Als we de Bijbel lezen, zien we een Jezus die voortdurend onderweg was. Pelgrimeren is ook bidden met de voeten. In de abdij van Averbode woonde we de vespers bij. Na het avondmaal hielden we nog een avondwake, waarna we moe in onze slaapzakken kropen.


Gaandeweg de weg gegaan
Om stil te staan
Om stil te worden
stil van binnen
Gaandeweg
De weg naar binnen.


De vormelingen waren al vroeg wakker. Na het ontbijt en het opruimen van onze slaapplek vertrokken we naar onze eindbestemming: de basiliek van Scherpenheuvel. We passeerden het geboortehuis van de schrijver Ernest Claes in Zichem. Aan de Maagdentoren hielden we halt om even catechese te volgen. Om het verhaal van zout te zijn op aarde kracht bij te zetten, konden de vormelingen brood proeven dat zonder zout was gebakken. Na de picknick zagen we in de velden de toren van de basiliek verschijnen. De ouders wachtten op hun vormeling op het plein voor de basiliek. In de viering van de naamopgave gaven de vormelingen de schelp af aan monseigneur Van Looy als teken van hun engagement om de voorbereiding van het vormsel enthousiast te doen.


Pelgrim zijn is een schelp vinden,
Er blij om zijn, maar ook weten,
Dat het maar een halve schelp is.
Er zeker van worden dat je pas leeft
Als je je oren en je handen
Als een schelp opent voor anderen.


Iedereen ging tevreden huiswaarts. Bedankt aan iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt!

Ultreia! (JB)

Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *